از داود « 1 » با سنگهائى است به درازاى ده ذراع يا كمتر ، كه بسيار نقاشى ومنبت كارى شده است . عبد الملك روى آن را با سنگهاى كوچك وزيبا بساخت وبالاخانه‌ها برايش درست كرد ، تا بهتر از جامع دمشق شد [ پس براي همچشمى با كليساى بزرگ مسيحيان در بيت المقدس به از آن ساخته شد ] ولى در زمان بنى عباس زلزله بخش سرپوشيدهء آن را ويران كرد وجز پيرامن محراب بجا نماند . پس به خليفه گزارش رسيد كه بيت المال محلى توانائى بازسازى آن را به گونهء نخست ندارد ، أو به فرمانروايان وفرماندهان كشور نوشت تا هر يك گوشه‌اى را بر عهده گيرند . ايشان نيز آن را استوارتر از پيش ساختند وآن بخش [ پيرامن محراب ] همچون خالى [ شگفت‌انگيز ] تا مرز ستونهاى رخام برجا ماند . پس هر چه ستون است تازه ساز است . اين سرپوشيده بيست وشش در دارد ، يكى برابر محراب كه در مسين بزرگ خوانده مىشود وبا برنز زراندود پوشيده است ، يك لنگه آن را جز يك مرد بسيار نيرومند باز نتواند كرد . سمت راست « 2 » آن هفت در بزرگ است كه در ميانين آنها * زراندود است ودر سمت چپ « 3 » مانند آنست . در سمت خاور يازده در ساده هست . بر سر پانزده در ( شمالي ) رواقى است روى ستونهاى رخام كه آنها را عبد اللّه بن طاهر ساخت . در صحن نيز در سمت راست ( غرب ) رواقهائى هست بر تيرهائى از رخام واستوانه‌ها ، در شمال نيز رواقهائى سرپوشيده از سنگ هست .

--> ( 1 ) داود پادشاه يهود است كه مسلمانان پيامبرش نيز مىدانند . ( 2 ) در شمال غربى . ( 3 ) شمال شرقي .